#0x0032: To już rok?...

...No fajnie.
W sumie dzisiaj było też ciekawie. Próba zespołu, bolą mnie palce jak nigdy.
A teraz krótko: idę spać i postaram się tu nie pojawiać. Dobranoc.

Cholernie za Wami tęsknię.

#0x0031: A więc: Here I am.

...czyli jak to śpiewał jeden z moich ulubionych artystów, Bryan Adams.
Piszę, bo totalnie mi się nudzi.. Chociaż wiem, że nie powinienem, nie powinienem pozwalać memu umysłowi i mej psychice krążyć i zataczać się wkoło studni słów, bo....to może mnie doprowadzić do depresji. Wpadnę.
Nie ma czasu na zastanawianie się nad sobą. Zastanawianie się nad sobą nie przynosi nic dobrego, przynosi tylko złe rzeczy. Rozróżnijmy to w tym momencie od pracowania nad sobą i rozmyślania nad swoimi ruchami. To akurat, przynosi dobre rzeczy. Na przykład to, kim jestem. Bez zastanowienia się nad swoimi błędami mógłbym być....no właśnie, nie zastanawiajmy się.
A więc: Jestem na studiach. A więc? ...bez zmian, nic mi się i tak nie chce robić. :D Totalnie. "Tak bardzo."
Która to godzina? Kurczę, późno. :D Cały dzień spędziłem grając w GTA IV...ale to w końcu dlatego, że pozwoliłem sobie na totalnego lenia. Kurczę, co ja chciałem napisać? Spierdalaj debilu!... XD
Miewam o właśnie takie pustki. Spotykam kogoś, gadamy, pustka. Idziemy, cisza. Tak jakby mi mózg amputowali....XD Totalnie nie przechodzi mi przez głowę ani jedna myśl, prócz "wymyśl coś!", nosz kuuuuuuurna....haha. :D
Akceptuję to. Nie będę się zmuszał do bycia innym, jeśli tego nie czuję. Czasami mi odbija, czasami mam odwagę, ale, ale...no właśnie, to "czasami" jest właśnie fajne. Tak samo, jak święta czy urodziny. Są jedyne, wyjątkowe. Chociaż zwykle próbuję się przekonać, że nic się nie stanie, i po wielu minutach namawiania samego siebie w końcu próbuję i dostaję nagrodę, ale cóż, nie zawsze uda mi się mnie namówić. Cóż, co z tego? :P Chociaż czuję, że chciałbym być kimś innym, "lepszym". Ale jestem mną i kurczę...przecież wiesz, że masz parę osób, które Cię lubią....więc to jest właśnie piękne, nie musisz się zmieniać, możesz być sobą. Chociaż nie jest to łatwe bycie sobą, bo posiadam zbyt odmienne podejście do życia, psychikę, wszystko, więc ludzie mnie nie ogarniają, nie dogaduję się z nimi na dłuższą metę, nie mówiąc już o dziewczynach i co jakiś czas przez to cierpię. Ale kurczę, no serio?...życie jest zajebiste! - i tego się trzymać! :D
Nie wiem, o czym myślałem, zaczynając post. Wiem, że nie chcę tu być, nie mogę być, czuję niechęć, boję się tego miejsca, które jest jak najgorsze wspomnienie. Nie chcę wracać, a jeśli się będę pojawiał, to...właśnie, zagadka, czemu.
Ominęło mnie dziś zaćmienie słońca, ale do 2021 roku już niedaleko, oj tam.
Chciałbym iść spać, ale burdel na łóżku...
Jutro pierwszy dzień wiosny, wybieram się na Wyspę Słodową i mam nadzieję spotkać się z przyjaciółmi...a raczej przyjaciółkami, no bo to dziewczyny. :P
Myślę, że jest okej, bo czemu nie miałoby być? ŻYJĘ!!! :D
Jednocześnie tęsknię za swoim miastem rodzinnym, za przyjaciółmi, których tam mam. Tu, jestem poniekąd sam. Kolejny czynnik doprowadzający mnie momentami na dno studni..
ŁUP!, współlokatorki wywaliły bezpieczniki, no ładnie. Mam już ich trochę dosyć, ale mogło by być gorzej, A adrenaliny nigdy za wiele(jeżeli chodzi o wywalanie bezpieczników :D)!
Brr, zimno. Jutro musi być udany dzień, bo jak inaczej miałoby być!
IDŹ SPAĆ, miałeś nie pisać.
nie ma mnie kto uhugać na dobranoc....Tak więc, do następnego, a może i nie....czy coś. ;)