#0x0030: Przeszłości mówię: KONIEC.

Tak. To jest ostatnia rzecz, jaką piszę na "blogu". Nie potrzebuję tego, dla mnie to przeszłość. Przeszłość, której nie chcę, nie chcę wracać do czegoś, co jest powiązane ze złą przeszłością, NIE, NIGDY, SPIERDALAJ Z MEJ GŁOWY...
Wystarczająco dużo mówię sam do siebie, wystarczająco dużo rozmawiam sam ze sobą, "spokojnie" ... "nic się nie dzieje" ... "ogarnij się" ... "wyluzuj" ... "no Kuba noo, chill..." etc... Starczy mi. Jestem uprzedzony do ludzi przeraźliwie, czym mogę zagrozić swoim znajomościom, przyjaźniom... Dlatego czasem muszę siebie uspokajać. Przypomnieć sobie, co to zaufanie, że ludzie to nie są tępe dzidy pasożytujące na dziurach w mojej psychice. Dzisiaj mam tylko zrypany dzień, ale jutro, pojutrze, "za kilka dzień", naprawimy to, co się nam tym razem nie udało. Jestem ogólnie radosny. Jestem normalny. Tego staram się trzymać. Nie potrzebuję pisać, jak to mi się co udaje, co udało mi się ze sobą osiągnąć. Trzymam to dla siebie, bo w ten sposób jeszcze bardziej się z tego raduję, jeszcze bardziej mnie to bawi, powoduje uśmiech, krótki śmiech na środku ulicy ponurych ludzi.

NIENAWIDZĘ widoku tego miejsca, tej strony internetowej, nienawidzę wszystkiego co dotyczy tej pojebanej, zrytej przeszłości, kiedy to mając naście lat naprawdę miałem pięć i nie panowałem nad swoją psychiką. Tego już nie ma i nie będzie. Teraz dopiero jestem ja. Ja, ten, który niedługo ma 20-ste urodziny, ja. Jest zajebiście, i jak mówiłem, nie powiem nic.

Wyjeżdżam niedługo z dala od swojego miasta. Już na około tydzień przed, robi mi się smutno i tęskno...

Wiem jedno, co chcę powiedzieć wszystkim mym przyjaciołom, zanim wyjadę.

Naprawdę cieszę się, że Was poznałem.

Naprawdę cieszę się ze wszystkich spędzonych chwil.

Naprawdę cieszę się, że po prostu jesteście...

I że zostaliście nawet,

gdy mi odpierdalało, bezpodstawnie...

I mógłbym jeszcze długo mówić,

ale po co mówić słowami,

kiedy można to zrobić lepiej

nie używając ich.

* * *
 

 Sus, Jas, Geez and y'all people, my beloved friends...

Będę tęsknić.

#0x00?? - Homeless...

2:30, budzik. Nic to, śpię dalej.

#0x002F i 1/2: Serio? Idź mi stąd. ;_; Nie, stój, źle mnie rozumiesz, masz tu zostać. ._.

Czy mam co pisać? Czy żyję? A kto inny mógłby pisać? ...
Nie, nie narzekam. Jest jakoś, tako...wyszło słońce, to i się lepiej czuję, wiecie, fotosynteza. Miewam dobry humor za dnia, a tak to nie zawsze. Zżera mnie samotność, nie, nie ta wynikająca z braku ludzi, raczej ta, spowodowana brakiem połówki. I tyle.
Poza tym wszystkim daję radę. Jestem kimś nowym, choć nie zawsze się udaje tak. Uśmiecham się, cieszę, czasem wariuję, ogólnie jest dobrze. Nie ma co narzekać, bo tragedii nie ma, bywało gorzej. Nie mam co pisać, wena tym bardziej nic do tego nie ma. Numer #0x0030 zarezerwowałem na coś lepszego, specjalnego...a z racji, iż mi się pogorszył nastrój, robię "jedną drugą". Może coś jeszcze dopiszę, teraz brak mi myśli.

Wiem jedno - piątek 7.marca.2014 był zajebistym rozpoczęciem weekendu, którego nie zapomnę.

#0x002F: Nie ma tytułu.

Nie jest źle, nie, wcale, ani trochę. Właściwie to mam już trochę bardziej wyjebane, od nowa się uczę tej sztuki. Sztuki bycia samym? Być może. Ostatnio gdzieś zgubiłem swój dobry humor, swoją radość, tak, to chyba poniedziałek był, wtedy ostatnio ją widziałem. Widziałem też, jak zaczyna powoli znikać, uciekać.. Żyję sobie w zmęczeniu bezsensownym zniechęceniu i -nej bezsilności braku ochoty whatever kropka. Wpierdalam co mi się na oczy pokaże i nie, nawet jeżeli czuję, że jestem zatkany. Piję nadzwyczajnie dużo. Śpię, ile tylko mi na to pozwalają możliwości. I nie przybieram nic a nic. Pewnie za chwilę zacznę chudnąć... Z pełnym balastem, czyli najedzony aż po same gardło i napity i wgl, ważę może z półtora - 1.5 - kilo więcej, niż na głodniaka, z rana: ~51.5/51.8 . Przy wzroście takim całkiem, niecałe 170. Oby tylko do środy za dwa tygodnie - żeby zarobić na pudełko czekolad, muszę przekraczać 50kg. Nawet jeszcze z ostatniego razu została mi jedna...otworzyłem dziś, wziąłem kawałek, po czym odkryłem, że nie mam ochoty, nie lubię...ale i tak wziąłem jeszcze dwa. Teraz się powstrzymuję, jakoś idzie - bo już dawno bym wtrynżolił całość, a potem zastanawiał się czemu i mówił sobie, że po co.. Wczoraj na kolację poszły trzy bułki, które dopchałem jogurtem, a do całości jeszcze herbata... Kurczę, leki muszę wziąć, zw. ... Dobra. Brzuch mnie boli już, ale i tak jem i piję dalej...za mną tylko zostaje ścieżka z butelek i kartonów po sokach przecierowych, kubuś, inne.. 5 w ciągu ledwie 3 dni, grejt.
Ale wcale 'tak' 'gorzej' nie jest. No dobra, jest źle. Ale. Nie zamulam, po prostu zszedłem z obrotów i leżę plackiem. Nie myślę o złych rzeczach, gdzieś zginęły, hue hue. Słucham przymulającej muzyki, która jednak nie zawsze nakłania do dołowania się. Röyksopp - The Fear , na przykład. Wciągające, momentami psychodeliczne, ciekawe brzmienie, no i energiczne, jak na ten utwór. Jeśli zechcę, to nawet się przy tym pobujam, a co!.. Następny utwór jednak, Coming Home, już taki uniwersalny nie jest, zresztą można po samym tytule co nieco wywnioskować. (...) Generalnie(o tym już też coś pisałem).; no nie jest źle, póki się uśmiecham, podchodzę do wszystkiego na luzie, pocieszam sam siebie jak najlepszy przyjaciel(no dobra, to nie jest dobre, tzn odpowiednie) i uspokajam, nie przejmuję się zanadto, śmieję się.. W kwestii uśmiechania, śmiania się, jest jednak to tylko tak: bo jeżeli, to najprawdopodobniej myślę o czymś dla mnie miłym, najbliższym, może o pomysłach na czyjeś urodziny lub raczej o radości, jaką by to sprawiło drugiej osobie. Wtedy naprawdę wydaje się być to prawdziwe i szczere. Szkoda tylko, że to tylko pomysły, plany...a nie rzeczywistość. ... Brakuje mi pełnego towarzystwa kogoś z przyjaciół. Chciałbym przez chwilę nawet, by ktoś się mną zaopiekował, pobył, posiedział, żebym nie musiał sam do siebie mówić: "ciii, spokojnie, już dobrze...nic się nie dzieje, uspokój się, nie ma się czym i o co martwić." . Mam od groma pomysłów na spędzenie czasu, wiele słów do wypowiedzenia, a tak mało czasu i niemal nic możliwości, by cokolwiek zrealizować. Może trochę przesadziłem z tą opieką...po prostu chodzi mi o jakiś kontakt, czasem inny niż zwykle. Sam też wracam do normy, nawiązując kontakt z... no. Jest normalnie w tej kwestii, ma być lepiej. Z tym jestem spokojny, a to dobrze. Dobrze, jak nie lepiej, bo przez cały ostatni czas prowadziłem daleko szerzące się walki. Chciałbym tylko odzyskać swoją radość i znów być wszechmocnym. Tak, jak to było kilka chwilodni wcześniej, i przy tym zostać.
Aktualnie, nic mi się nie chce. Jupi. Myśli mi się gdzieś pogubiły razem z weną, chyba poszli pić beze mnie. Jupi. Do mojego nosa dociera obcy, czyiś zapach...lubisz, uwielbiasz, ale nie możesz się przywiązywać. (ostatnio odkryłem właśnie, że czyjś zapach, zakodowany np. w jakiejś części garderoby danej osoby jest tym, co jakby 'ciągnie'... Pozwala na jej poczucie, bez aktualnej rzeczywistej i bezpośredniej obecności. A więc: do pewnego momentu, w pewnym stopniu, zapełnia pustkę, dając złudne wrażenie bliskości, obecności.) Tak, wypadałoby to oddać. Ogarnij się. Bo dobrze Ci idzie, dopóki nie zjawi się jeden z takich czynników. Zaczynam być ironiczny, prześmiewam samego siebie... YAY!!! Idź spać.
Po prostu skończyła mi się wena.

#0x002E: SŁOŃCE!!!Un-able.Wszystko opiera się na potęgach dwójki.

YAY! Ktoś mógłby nie uwierzyć w moją dziwną zmianę. Zaczynam się znowu uśmiechać, znowu śmiać, znowu cieszyć...HURRRAAAAAAA MOTHERFUCKERS! :D Dużo rozmyślam o swoich przyjaciołach, dokładnie przyjaciółkach - bo kumpli takich nie mam - najbardziej, jak [bez]cenne dla mnie są to osoby, jak się cieszę że są, czasem w myślach przeprowadzając scenariusze różne i rozmowy, cicho się śmieję... Uśmiecham się. Mogę zgonić to na zmianę pogody... Mam więcej chęci. Ostatecznie i tak nie wiem, o co chodzi. Ale...: Patrz początek. :P

Śpiewam i tańczę jak ta lala... XD

Każdego dnia, mógłbym powiedzieć, że mam nadzieję, że ze mną już lepiej i tak zostanie. Tak naprawdę po prostu o tym nie myślę. Robię się chamski, bezpośredni, przestaję bać się bycia sobą, chyba mi się udaje. Rozluźniłem się trochę. Jednak nadal jestem strasznie niestabilny, to jest źle, a efekty tego....właśnie mnie dobijają, zawsze, ciągle, to mnie smuci, to mnie właśnie w tym momencie dopadło i znowu mam jakąś gulę w środku. Nie trzeba wiele, by mnie dobić, wyrwać z radosnej fali.

Efekty? A, no już mówię. Moja wewnętrzna część broiła trochę i mam wrażenie, że bliskie mi osoby już tak często, względnie oczywiście, nie będą się ze mną chciały widzieć, a w rzeczywistości to jest to, czego potrzebuję i po prostu ląduję w czarnej dziupie. Nie lubię tego wrażenia(bądź faktu?) oddalania się. Powiem, że niby wiem, że dużo wymagam, jestem jakby "needy"(ang.), ale w rzeczywistości tego nie zauważam, to mnie nie obchodzi.. Gdyby nie to, że boję się odrzucenia, wszędzie byłoby mnie pełno. Uwielbiam z Wami spędzać czas...nic nie poradzę na to, że tak mnie ciągnie. To są najwyraźniej moje potrzeby, najgorsze, że muszę je tłumić, bo czasem nie wytrzymuję.

Nie trzeba wiele..? Tak, tak, bardzo mało. Kiedy ja już się ogarniam, starczy, że usłyszę, dowiem się, że u kogoś jest lepiej, też się układa....i już szlag jasny mnie trafia i jestem nie do życia. Po prostu jestem zazdrosny, bo inni mają to, czego ja nie mam, a co ja próbuję jakoś zamazać, zamaskować. Ale jest to jak pułapka - głęboki dół przysypany gałęziami i liśćmi. Nie można na nim stanąć - wpada się od razu i bez pomocy drugiej osoby, nie można wyjść.

Dla pocieszenia, powiem jedno - udało mi się opanować swoje emocje i uczucia. Jest lepiej, jest dobrze, jest tak, jak być powinno. Myślę, że można się ze mną spotykać. Normalnie.

Dziś przez chwilę miałem genialną myśl, która podsumowała wszystko. W przeciągu kilku milisekund rozmyślałem o związkach... Tu jeden, tam dwa, tam jeszcze pół, gdzie indziej cztery, TAK, PROWADZĘ STATYSTYKI. :D Po prostu nagle takie EUREKA! we wnętrzu mojej głowy. Bardziej jednak chyba chodziło o powiązanie z techniką, tzn systemem binarnym, bez którego aktualnie komputery nie istnieją. Takie tam....zboczenie zawodowe. XD

Kto ze mną pójdzie na spacer, coś? ... :c

 

Niestety, nadal i ciągle mam wątpliwości, czy ktoś o mnie pamięta... 

#0x002D: Sam nie wiem...

Odkrywam, że kontakt z S. jest dla mnie czymś dobrym, dobrze na mnie działa, a jest go tyle co nic... Jednocześnie jest tyle niedociągnięć, tyle rzeczy do powiedzenia, tyle murów do złamania, że nie wszystko w tym jest dobre. Kurna. Hm, i czemu ja to muszę robić, uświadamiać drugiej osobie, powtarzać się, przecież nic o co mi chodzi jest czymkolwiek złym. Po prostu, chodzi o energię... Eh.., ja się kiedyś zdezintegruję, zobaczysz...

#0x002C: Yhy yhy ...

Super. Pokłócić się z przyjaciółką, tak w sposób zupełnie serio. Wyjść z domu i odkryć, że to przez dom mam takie felerne, wrrróć, rozjebane samopoczucie. Iść do swojej przyjaciółki musząc się jednocześnie pilnować...bo jak kogoś nowego nie poznam, to szlag jasny mnie już ostatecznie trafi... Muszę sam siebie na dystans trzymać, a to naprawdę, nie jest ni proste, ni przyjemne, ni cokolwiek. Patrzenie jak innym się układa...okej, tylko w pewnym momencie ja już nie wyrabiam, po prostu wchodzi zazdrość, stany depresyjne. Other stuff.
Tak, wiedziałem, że zawartością tego jednego smsa nieźle przywalę. Chociaż, tak naprawdę, były to same fakty - jedynie sposób: chamski. Musiałem? Jak nie tak, to nigdy, w moim przypadku. Kurwa, zmarnowałem dzisiejsze spotkanie, jak mogłem. Ale nie będę psuł, przerywał radosnej fali, no i mieliśmy wyjątkowo nie rozmawiać. Okej, wszystko w porządku. Wyspać się porządnie i oby ze mną nie było gorzej. Może zapomnę...we'll see. To o czym to ja było...? Yyy... Kurwa, ktoś coś czai z tego, muszę się rozładować emocjonalnie, uczuciowo, a do któregoś debila co we mnie siedzi nie dociera, że przyjaciele nie są od tego, a ja kurwa nie chcę, by coś się rozjebało przez to znowu, no kurwa... Każdy inny, tylko nie ta osoba... Jest jedna ważna rzecz, bardzo zła, ale ją zapiszę gdzie indziej. Już. Kurna no, walczę ze samym sobą. Co z tego, że wiem, jaki jestem, na co mnie stać, ale potrzebuję się komuś pokazać, powiesić na szyi, otoczyć, obkrążyć wokół... Króliki, na przykład, okazują swoją wielką sympatię w sposób taki, że biegają jak zwariowane wokół danej osoby lub rzeczy /chociaż z rzeczami to nie wiem jaki to ma sens/ . No co, mogę powiedzieć tylko, że jestem wspaniałym chłopakiem, ale prawie żadna dziewczyna tego nie zauważy.
Było tego więcej, i znowu jest tam, gdzie nikt inny nie zajrzy...to nawet lepiej. Ewentualnie coś dopiszę, a co mi tam. Zaczepiaste sny dziś miałem, chociaż dość trudne i pomimo tego, że ledwo mogłem spać...

#0x002B: Dzień, który można zaliczyć do udanych.

Tak. Nareszcie, w końcu. Tego mi poniekąd brakowało... Chociaż za bardzo rozmowny nie byłem...ale nie ma co się przejmować. Dziękiuję, G. .
Kurczę. Zauważyłem, ostatecznie zdałem sobie sprawę z jednego: robię się nieufny. Co najgorsze, nawet, w stosunku do swoich najlepszych przyjaciół. Nieufny, ale bardziej na odległość. Zdarzyło się coś, co mnie nieźle zdziwiło i zaraz chwyciłem za telefon... To było głupie, bo wyglądało jakbym coś podejrzewał...i tak naprawdę tym było. Przejawem niepewności...czy czegoś gorszego. Nie tak miało być. Przepraszam. Trzeba się wziąć w garść.
I przestać zastanawiać...1.5 jest tylko jedna, nikt poza nią takim czymś nie jest. To przecież do niej masz te wątpliwości, przez nią zaczyna się to szerzyć. Daj spokój.
No, to na tyle, więcej mi się nie chce, nawet nie wiem co...a więc to na tyle.
Idem spać, błanoc. (:

#0x002A: Jest...jest źle. List.

Wczoraj, dziś, byłem w Poznaniu. Chociaż chwilę z Tatą się widziałem...ale krótko. Dziś wróciłem...równo o 17:00 pociąg zatrzymał się na stacji. Nie chciałem jeszcze iść do domu, po co mam siedzieć i zamulać...tak jakbym coś przeczuwał. Idę w stronę 1.5 choć wiem, że jej nie będzie...ale sprawdzić, czy okna się świecą można. Zadecydowałem, że pójdę do biedronki, po pączki...ostatecznie kupiłem jednego pączka i colę. W międzyczasie, przyszedł mi do głowy dziwny pomysł - pomysł, żeby wpaść do jej przyjaciółki, byłej, nie byłej, a *uj wie, w każdym razie, jest to mój wróg..numer 1. Zjawić się, zaskoczyć, pogadać, może się przejść, hymm... Mieszka naprzeciwko biedry...nie poszedłem. Zjebany mam humor. Happysad od rana? Czemu nie?... Chyba na dobre mi to nie wyszło.. Zadzwoniłem do P., pogadałem chwilę, mając już zjedzonego pączka i zapijając się colą za złotówkę. Nie wiem, czemu, ale aktualnie oddalam się od niektórych osób, a zbliżam do innych... Nie bardzo daję sobie radę, samemu żyjąc na tym świecie. Mam zajebiste huśtawki, a aktualnie czuję się iście zdesperowany i też na D, ale zaczyna się na "depr" i kończy na "a". Nie pocałuję nikogo w walentynki. Nie zrobię nikomu małego dużego prezentu. Nie mam kogo zaskakiwać. Nie mam komu pokazać swojego świata. Nie mam komu się poświęcić...nie mam komu się pokazać. Wiem, jaki potrafię być...i mam od groma pomysłów...tylko ten pustostan nie pozwala mi ich urzeczywistnić. A to, że wiem....chciałbym sam na sobie się przekonać.

#0x0029: O k**wa...

Siedzę. Serce wybija alfabetem morsa: S.O.S. Już kompletnie nie mam czego słuchać. Ostatnio, Foo Fighters. Na razie nie dokończę przesłuchiwania ich dyskografii. The Eagles. Lyin' Eyes. Within Temptation, ostatnie płyty...też nie dokończę. Pezet...coś dla odmiany na teraz. Enrique Iglesias....Nie, przestań. Robert Miles...hmm, dzisiaj przy tym zasnąłem, nie wiem ile spałem. Animal Kingdom...czasami - lubię ten głos i styl. Tides From Nebula....Strachy na Lachy...Od nich na razie stronię. The Blues Brothers, "Everybody needs somebody to love"...yeah, I would like one for me, shut up... A, Coldplay....też już mam dość..."for you I'd bleed myself dry.." Tyle w temacie. Biffy Clyro...kurwa, czemu to musi mi się kojarzyć z poprzednimi wakacjami i tym wszystkim?!... Pidżama Porno, ostatnim razem się w to wyposażyłem...niee, też nie. Chociaż do Bułgarskiego Centrum Hujozy nic nie mam, ale to teraz nie na mój humor. Akurat? Dziwnie grają, dwie piosenki mi się chyba tylko podobają.. Ehh... Już wiem. Magister Ninja. Support z ostatniego koncertu happysadu w Poznaniu. Miałem ich przesłuchać. Tak, właśnie tak. Tylko nie cierpię tej wyjącej wokalistki... -.- Ale tak to są spoko. Tak. Taaak. Już mam co słuchać.

Ciekaw ktoś, co się dzieje? Oj, dużo, duuużo... Przy trzecim powtórzeniu to słowo straciłoby sens. W ogóle, wiedziałaś/eś, że normalnie oddychasz nawet o tym nie myśląc, a teraz będziesz przez następne 5 minut kontrolować swój oddech? To samo tyczy się mrugania Troll, sorki...przeżyjesz. :D Wracając.. Gówno mi się układa....albo nie, dziwnie by to wyglądało. Jutro ma do mnie przyjść 1.5 . Nie wiem, nie mówię, że to źle. Po prostu mam wątpliwości. Wątpliwości? - no czy w ogóle się zjawi. Nie lubię w niej tego, że mi nie odpisuje. I nie lubię tego, że ciągle w nią powątpiewam. Nienawidzę tego, że - serio, musiało to się akurat tak potoczyć?! Teraz tylko hujnia jest. Bo ja nie potrafię jej uwierzyć, ciągle mam jakieś teorie spiskowe, a ona pewnie mnie za specjalnie nie lubi........ale jak przyjdzie to się kilka rzeczy wyjaśni. Cała reszta jest okej...można pogadać i się nawet przytulić - uwielbiam. No i wiem, brzmi to wszystko, jakby to był mój problem...well, not really... Co innego mi się nie układa. Szkoda tylko, że nie można blokować niektórych = poszczególnych bloggerów, bo mógłbym się rozpisać...a że lubię patrzeć na rosnące liczby, to nie zmienię ustawień na prywatny lub tylko dla określonych. :P Okej, mam kakałko. Generalnie, to powinienem ograniczyć używanie słowa `generalnie`. Zły jestem. Miałem się poprawić, a stoję w miejscu, miejscami się cofając i idąc do przodu. Zmieniałem swój styl - to jest okej. Czyszczę szafę, bądź to wszystko wisi, być może dla mojej pięknej córki, którą chciałbym kiedyś mieć. Ale nie czuję się zawsze dobrze w luźniejszych ciuchach - wczoraj sobie kupiłem w New Yorkerze czarnawe rurki, na które jakby miałem niegdyś chrapkę i plus jest tu, że z działu 'męskiego'. Zresztą, nawet widać różnicę. Nie wyglądam jak dziewczyna...choć moje samouwielbienie do moich nóg(Właśnie, G., kiedy ścinamy? :D) jeszcze trochę istnieje. Ale...chyba mniejsza z tym. Nie jest za fajnie... Super wręcz. Przyjechała babcia, byli jeszcze bracia......nienawidzę, jak ktoś przyjeżdża. Babcia z byle gówna robi wielkie halo, no kurfa...przepraszam. Wróć. Nie daję sobie za szczególnie rady, mam dość ludzi z mojego domu i vice versa. Mam ochotę - i to mi się widzi - żeby się wyrwać gdzieś na chociaż dwa dni, przenocować u kogoś, zaszaleć, schlać się - a czemuż by nie? - odrobić zaległości ze studniówki, jakaś impreza by się przydała. A tu co? Kszaki się turlają po okolicy. .___. Zniknąłem z fb, jeden taki z elementów, żeby trochę się odciągnąć. Chociaż jest jeszcze kilka innych czynników...ale to się zobaczy do wakacji, czy coś... Jestem zły, jest mi przykro... Hmm, nie mam za bardzo z kim gadać...czekam tylko na jedną osobę i chyba jeszcze trochę poczekam...ale dam radę. Hymm... 22:38?... Chyba wena mi gdzieś uszła. Rozmawiałem w międzyczasie z >>kimś<< przez telefon, nawet się pośmiałem. Czasem mam wręcz genialne myśli, szczególnie wtedy, kiedy nie kontroluję tego, co myślę - bądź mówię. Najlepsze z dzisiaj?

jak się nie ma co się lubi to się lubi co się ma

a jak się nie lubi co się ma to się idzie powiesić

XD

A, w ogóle żem się nie chwalił nawet...

Mam już prawo jazdy i w ogóle itede!!! :D

Tylko samochodu nie mam.

#0x0028: Something interesting...

...czyli jak być oryginalnym.

Po prostu chcę sobie zapisać na przyszłość pewną stronę, blog się chyba nada.

KLIK: Wiązanie krawatu! :)

Bardzo przydatne miejsce... ^^

W ogóle, wydaje mi się, że na razie trochę mało mnie tu będzie, absolutnie zmuszać się do pisania zamiaru nie mam, chociaż może i bym miał o czym, ale nie chcę myśleć. Starczy, że nie jest najlepiej...

I'm exhausted.

#0x0027: That moment, when I'd better die.

Wracam ze studniówki. Trochę lipowo było. Wolałbym teraz zginąć w wypadku drogowym.

#0x0026:

29.01.2014, 19:42/20:00:

Zadzwoniłem, rozmawiałem dziś z tatą.

Nie wiem czemu, ale chciałem dziś zapukać do zmywarki, zanim ją otworzyłem. 30.01.2014 7:28

#0x0025: Heart vs mind vs "me".

Codzienność...no, prawie.
Bez zbędnych słów.

#0x0024: G., you've got a message.

Jest okej, lecz nie jest okej. Trochę to pogmatwane. Po raz wtóry próbuję sam sobie wytłumaczyć, że to przez to, że nie zajmuję się sobą, tak, jakbym sam nie istniał, "nie miał siebie na liście znajomych". Bo przecież, gdybym miał, poświęciłbym sobie trochę czasu, tak jak poświęcam czas - chociażby pisząc - dla swoich znajomych...no nie? Ale takie tłumaczenie wydaje się nie mieć sensu... Trochę się zgubiłem. Ostatnia faza z ogromnym "pożądaniem przedmiotowym"...to znaczy, tak jak nałogowy alkoholik lub narkoman, któremu skończyła się dana używka zbiera, zapytuje przechodniów o drobniaki, lub zaciąga dług u dilera, żeby tylko utrzymać ciągłe "dostawy" do organizmu - tak ja, cholernie potrzebowałem jakiejś dziewczyny. Serio. Kogoś, kogo nie znam i być może wcale nie będę musiał dalej znać, lub ktoś, na kim mi nie zależy, kogo nie darzę specjalnie szacunkiem, bo być może nie zawiązała się taka więź. Ktoś niepoznany. A cholernie mnie to zniszczyło i w bardzo krótkim czasie, nawet nie zauważyłem. I będąc w takim jeszcze `przedstanie` u przyjaciółki, nie porozmawialiśmy na poważniejsze tematy, chyba oboje się bawiliśmy, nie zważając na tykające gdzieś w zakamarkach naszych głów bomby zegarowe. Co prawda, nie wiem, jak Ty, G., ale co do mnie, było coś, o czym chciałem chociaż wspomnieć, ale nie zrobiłem tego, być może trochę speszony. Doszło to do tego stopnia, że już nawet wracając, a następnego dnia tylko się w "czymś" upewniając, naprawdę bardzo się przejąłem, bo byłem już prawie na skraju przepaści - bardzo blisko skoku, który zniszczyłby tę przyjaźń. Zadzwoniłem. Przedstawiłem, opisałem, wyjaśniłem. W sumie dwa telefony. Bo ja nie chcę skakać. Dalej, przespałem się z tym, trzeba było się w końcu wyspać. Nadal jestem taki nieswój, i nie zgadnie nikt - nie mam zamiaru nic z tym zrobić, bo jeszcze przypadkiem sam siebie zepchnę. Tak, jakby coś mną samo kierowało(jak instynkt u zwierząt), zająłem się tymi, od których ostatnio miałem "przerwę", nie odzywałem się szczególnie i najfajniejsze jest to, że dobrze mi idzie, jakoś się to klei. Martwię się nadal...nie umiem nic poradzić. Zrobiła mi się taka dziwna blokada na kontakt z Tobą, ale to wcale nie jest złe - tak naprawdę dzieje się to, co powinno...przynajmniej tak mi się wydaje, oby. Po prostu pamiętam, że swego czasu podobne "hamulce" robiły mi się w stosunku do innych osób. Jeszcze nie wiem, tak żeby ratować wszystko, 'wziełem i wcisnełem' sobie jakieś nieokreślone zauroczenie, nawet konkretnie nie wiem do kogo...eh, nad tym wypadało by z powrotem posiedzieć, bo to za dobre nie jest. Być może to dobrze, że tak naprawdę dając obu stronom trochę odpocząć, w jakiś sposób zająłem się tymi, którzy odpoczywali za dużo. Głównie mam na myśli S., ale też i z tatą trochę pisałem wczoraj. Równowaga musi być. No i pisałem coś o "blokadzie"...aktualnie dziwnie, może głupio jest mi cokolwiek do Ciebie napisać, jakkolwiek się odezwać, a wiem, że zajrzysz tu, a więc piszę. Kurde, czuję coś takiego nieokreślonego, nieprzyjemnego, z racji, iż "tak sobie" znikam...

#0x0023: ..."masz moc czynienia zmian..."

17.01.2014, godzina coś około "lekko przed północą"...

To chyba właśnie o takich porach mój mózg zaczyna pracować, a ja niestety chcę spać... W każdym razie zadziwiony jestem tym, co tak naprawdę we mnie drzemie. Tak, jak zawsze nie umiem pomóc, tak nagle zagorzale, zawzięcie staram się stworzyć pokłady nadziei. To, co we mnie drzemie, to istne pola genialnych i niecodziennych idei, pozwalających na zupełnie odmienne spojrzenie na świat, wręcz oderwanie się od rzeczywistości i bycie ponad nią. Udowadniające, że jest się superbohaterem z potężnymi mocami, bez tak naprawdę bycia superbohaterem. Że tak naprawdę na wyciągnięcie ręki ma się ogromne możliwości, dzięki którym wiele rzeczy można zdziałać i nie trzeba do tego green screena, efektów specjalnych, komputerów, filmu, a przede wszystkim, komiksowego "superhero". Fajne, nie? Też mi się podoba...właściwie, to sam siebie zadziwiłem i jestem sam z siebie dumny. ^^ O co chodzi?

Powoli...zapowiedź.

Piszę, tak tylko, jeśli byłyby osoby, które czekają na coś nowego. Trochę się u mnie ostatnio znów dzieje, w każdym razie jestem w trakcie i nie umarłem. ;) Tymczasem idę spać, dobranoc. :)

#0x0022: Jestem chory, jupiii...

Suuuper. Jutro poprawka na prawo jazdy, wstać wscześnie rano muszę, by na pociąg zdążyć, a tu co? Infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych. Taka tam niespodzianka z dnia na dzień. Genialnie wręcz. Zapchane uszy i ciągły pisk. Zawalone gardło, nos, i wszystko, co się z tym łączy. Głowa mnie boli, nie, wrróć - głowa mnie napierdala. A najlepiej pasuje do tego coś, co jeszcze z podstawówki pamiętam: "My head's killing me." Mój dzień wygląda dziś tak:

No ale dobra. Kurna, niedobrze mi. Siły nie mam, ledwie potrafię się wygrzebać z łóżka. Ale to nic, naprawdę. Wyobraźcie sobie, że taki ledwo żywy i przytomny, musiałem dziś samemu do lekarza pójść. Najpierw wygrzebać się z łóżka, chociażby podnieść, potem przywitać moje stopy z podłogą, zmusić nogi do chodzenia i się nie wy***ać, wstawić wodę na herbatę, której i tak nie zrobiłem, bo musiałem coś na siebie założyć, ubrać buty i pół biedy, że autobusem jechałem te dwa przystanki... To dopiero wyczyn! Głodny, a nic tu nie ma, co przełknę...dobra, byle szybko, kawałek ciasta, chyba starczy mi, żeby przeżyć ze dwie godziny.. Jeszcze nigdy nie zwróciłem na to uwagi, ale w środku jadącego autobusu jest tak głośno przez ten silnik, że nawet lądujące u sąsiadów z ostatniego piętra muchy się chowają. A że nie wspomnę o halnym, który wieje w moim pokoju... Zz..z...zzimnooo...
Z sarkastycznego narzekania przerzucamy się na coś innego...hmm. Hmm. Mam, ale nie wiem, jak zacząć...może najprościej.
Martwię się o G., z którą widziałem się niedawno. Tak bardzo nie chciałbym, by przeze mnie też była chora. :(
Ostatnio coś jest nie tak. Siedzę w domu, ukrywam się na fb, z nikim nie gadam praktycznie, tak właściwie to marnuję czas siedząc przy komputerze, zdala od ludzi, zajmuję się jakimś tam programowaniem w C...przez to wszystko zaczynam schizować, a moje niespodziewane zachorowanie jeszcze to tylko potęguje. Chciałbym z ludźmi porozmawiać, chciałbym się odezwać do S., naprawdę, ale coś mnie blokuje. Ledwo wczoraj zadzwoniłem do N., cudem wręcz ... Czegoś brakuje...
HELP.

#0x0022: Backspace.

Nie wiem. Jest chyba lepiej, mam taką nadzieję, bo chcę, żeby tak było. Cofnij.
Byłem zły. Nie mam na to wyjaśnienia. Miałem zły humor. Potem miałem dobry, wczoraj znaczy. W bardzo krótkim czasie nauczyłem się: To co robisz, piszesz - bo mówimy o blogu również - w pewnym sensie do Ciebie wraca, choć zazwyczaj już w innej formie. Byłem zły. Pisałem, bo potrzebowałem się czegoś pozbyć - myśli. Jednakże, w poście sylwestrowym, nie miałem na myśli tych, z którymi już rozmawiałem, a tak naprawdę - im też się oberwało. Przepraszam.

#0x0021: ...`A wtedy poznasz mój gniew.`

Chciałoby się nie narzekać, chciałoby się być szczęśliwym...szczególnie mając darmowe, futrzaste, łaszące się, rozleniwione ogrzewanie na nogach. Nawet sobie nie wyobrażacie, jakie ciepło to z siebie wydziela.. :D

Niestety, tak dobrze nie jest, szkoda... Gdzieś miałem jutro jechać...a tam, gdzieś - od tygodnia się kombinowało sprytny plan z taką dziewczyną, której zdrobnione imię ma cztery literki i zaczyna się i kończy na tą samą literkę - "a". Iście diabelski plan zakładał, co najważniejsze, przyjazd do niej. Hmm, super, jutro jadę - ale do domu. Czy zły jestem, wściekły? Nie, skądże. Jestem, hmm...może inaczej. Bez żadnego "ale" i z przyjemnością zgodzę się tu z S., że w pewnych kwestiach jestem jak dziewczyna. :P Ja po prostu w należyty sposób wyrażam swoje niezadowolenie i brak osobistego poparcia, stając się przemile ironiczny, sarkastyczny, chociaż czasem, jak mi się nie chce, to mogę być dość ostry lub bezmyślny, ale co tam.
To teraz gwoli wyjaśnień. Wakacje. MSDMJ* zabiera mnie ze sobą na pierwsze spotkanie z jakąś dziewczyną wyczajoną w necie. I w skrócie, niszczę mu wszystko, bo dogaduję się z nią lepiej. Stworzył fałszywą osobowość, o czym jej potem powiedziałem - uderzenie drugie, cóż. Foch na cały świat, co mi tam. Ona, zauroczona nim - tym o innym imieniu, nazwisku, fałszywych oczach - a jednocześnie mając za sobą jeden z lepszych dni i przegadaną ze mną noc - zaczyna myśleć, zastanawiać się, na ten, wg. mnie, zły sposób: muszę się zwijać, nie chce, żebym został, bo musi (po)myśleć. Szkoda. No dobra, zauroczyłem się też, przyznam. Do momentu dzisiejszego, tak, jak zdążyłem przewidzieć, miała wiele huśtawek na jego punkcie: mam wyjebane - nie mam - a niech się pierdoli - a może jednak nie? . To samo było i tym razem, bo plan był skierowany przeciwko niemu, który przecież jest jej swego rodzaju wrogiem. Na samym początku wszystko super, "Zemszczę się.". Ale oczywiście, za chwilę trzeba było przecież o nim pomyśleć, jaki to on nie był, nie jest, czemu mam dla niego taka być? ...nożesz kurwa, przecież cb w *uja zrobił, ale ty wiesz lepiej. A mi? Mi generalnie chodziło o wyjazd, spędzenie jakoś czasu, zobaczenie się z kimś, kogo nie widziałem od dawna. Ale najwyraźniej straciłem tylko czas i nerwy, zajmując się nią, nie będę używał żadnych określeń, bo nie mi tu twierdzić, jaka jest. Wg. mnie ma jakiś problem ze sobą i za dużo niepotrzebnie myśli, bo ostatecznie gówno z tego wychodzi. Miałem jutro mieć fajny, ciekawy dzień, a tu co? Taak, bingo! - Jadę do domu, hurrraa...
Powinna działać jakaś tajna organizacja walcząca z takimi ewenementami, psującymi opinię grupową pozostałym przedstawicielkom płci pięknej. Oto moja myśl sprzed sekundy.
Nie cieszę się, ale przynajmniej zaoszczędzę. Za równowartość ceny biletów w obie strony można...

...PORZĄDNIE SIĘ NAJEŚĆ! :D

*MSDMT - "mladszy syn dziewczyny mojego taty"...

#0x0020: Sylwester? Nowy rok? ...

Taa...nie rozumiem kurwa o czym mowa. Nie dość, że mgła, to zadymili tak, że nawet gówna nie widać. Jaka widoczność jest normalnie - każdy wie. A teraz? Teraz, to ledwo udało mi się to uchwycić na zdjęciu. I znowu trzeba będzie pamiętać o innych liczbach, ledwo co się przyzwyczaiłem, szlag. Oglądało się to film...eh, wszystko denne, ciekawiej już by było nauczyć się latać, w końcu to jedenaste piętro, ale pod warunkiem, że podstawiliby na dole poduszkę powietrzną, życie mi jeszcze takie niemiłe nie jest i raczej nigdy nie będzie...tylko zawsze chciałem tak dłużej pospadać, poczuć ten przypływ adrenaliny...i radości: "Ja chcę jeszcze raz!" :D
Szampan...bleh, alkohol. Wolałbym już Piccolo, przynajmniej mocniej kopie, a nie szkodzi. Czemu znowu jestem tu, a nie na jakiejś imprezie, z najlepszymi? Co ja źle zrobiłem, za co to, czemu? CZEMU? KURWA CZEMU? CZEMU NIKT O MNIE NIE POMYŚLAŁ?...kiedy ja codziennie myślę o wszystkich, chociaż mam problemy i ktoś powie, że one sensu mogą nie mieć... Tak, pytałem się, ale co to za przyjemność, wciskać się do kogoś, po co, żebym z łaski został przyjęty, gdy chciałbym tak szczerze... Ja nie chcę tu być. Chcę być tam, gdzie czuję się dobrze, gdzie jestem wśród swoich, gdzie jest mi jak w domu...hmm, dziwne, którego nie mam. Wyobrażenie o tym, że wspaniale się wszyscy bawią beze mnie nie daje mi spokoju. Jakbym wcale potrzebny nie był, wcale nie istniał. Eh...
Co mnie pocieszyło?... Wyjście na dwór, radocha przez 60 sekund z odpalenia racy...to na tyle. Żadnych kupnych fajerwerków, nic kasy wydane, nie to, co kiedyś...race? Nie moje zapasy.
Chciałbym to wszystko nadrobić...

...i pomyśleć czasem, że do szczęścia potrzeba mi tak niewiele, a tak bardzo, przy obecnej "rzeczywistości", staje się dla mnie nieosiągalne i ucieka, coraz bardziej i bardziej...