#0x001F: Bezsenność.

Jest godzina około dziesiątej. Obudzony leżę w łóżku już od dłuższej chwili. Chciałbym jeszcze spać, ale nie mogę. Nie mogę, chociaż zaraz chyba ziewnę. W głowie wertuję wszystko, co się wydarzyło. Wczoraj. Przedwczoraj. Kiedykolwiek. Po raz pierwszy oglądnięty wczoraj w całości Titanic. Po raz kolejny miliony trudnych prób i starań, by nie uronić ani łezki, spotęgowanych dodatkowo ostatnimi wydarzeniami i myślami. Tak, ja też mam uczucia, choć nie jestem już chłopcem i mam swój wiek. Hmm, to.. A właśnie, myśli... Myślę o rozmowie. Tej, którą potrzebuję przeprowadzić. Ostatnim razem już próbowałem, ale nie wyszło, próbowałem i nie było to to, nie było to tak, nie było, jak chciałem... Myślę o Niej. Potrzebuję, muszę porozmawiać o wielu rzeczach, tak istotnych, tak dla mnie ważnych, tak małych, o tak niewielu... Myślę, co muszę powiedzieć, nie, ja to wiem...tylko jak zwykle potem zapomnę. Przeprowadzam w głowie fajną, ciekawą rozmowę, fajną? To głównie mój monolog...fajną - bo są to te rzeczy, które mnie męczą, nurtują, lub potrzebują być powiedziane...albo jeszcze te, których jeszcze nigdy nie miałem odwagi z siebie wydusić, te, te...chyba miłe, tak myślę, z serca prosto, zawsze się ich boję i nie wiem, co z nimi zrobić... Czas...potrzebuję czasu. Nie, nie dla siebie, nie do myślenia, bo go mam za dużo. Dla Niej. Żeby go dać. Musimy gdzieś pójść, iść, gdzie, nie wiem gdzie, prosto, przed siebie. Dlaczego wszystko musi się tak psuć?...
Dziś sylwester. Nie miałem świąt, teraz nie mam i sylwestra, grejt. Muszę zadzwonić, nie wiem, co z tego wyjdzie. Nie mam kasy i to w każdym aspekcie, kurwa, super. Mam kartę podarunkową do croppa, a w żadnym nic na mnie ciekawego nie ma. SUPER. Nie chce mi się wstawać. Nie chcę żyć, gdy wszystko ma być takie bez sensu. Jest prawie wpół do dwunastej. Jak zaczynałem pisać to była za dziesięć jedenasta, nieważne. G., śniłaś mi się dziś wiesz?... - Jak zawsze coś nam odwalało. :p Dobrze, że tylko tyle, bo mógłbym dziś być już od rana przybity. Gdy rzeczywistość w snach jest lepsza od teraźniejszości - wiadomo, jak to działa. Nienawidzę siebie, bo zawiodłem najważniejszą, jedyną, najbardziej wyjątkową osobę w swoim życiu, jaką kiedykolwiek poznałem. Nienawidzę i gdybym miał to zrobić - wysyłałbym najpiękniejsze bukiety róż, albo najpiękniejsze kwiaty świata, jakie zdołałbym odnaleźć, i mógłbym przepraszać - codziennie, aż do końca swoich dni.

...11:44, czas się wygrzebać z łóżka.

#0x001E: "Eh."

Eh. Trochę mnie nie było. Taak. Trochę. Tak to jest, jak człowiek nie wie, co się dzieje, co ma robić, jest kompletnie bezradny, zamyka się w sobie, nie ogarnia, ma dość i chciałby się gdzieś podziać ale nie ma gdzie i ostatecznie dławi i topi się sam we własnych myślach. Każdy pewnie to zna. Ja?  Ja mam dość, nie, po prostu przestaję, nie będę już dłużej i więcej udawał, że jest dobrze, że wszystko mi pasi, nic mi nie jest, nic się nie dzieje, jest okej i że daję sobie radę, że jestem SUPER HIPER MEGA SZCZĘŚLIWY, bo nie, kurwa nie, TAK NIE JEST. Mam dość. Po raz setny. I co z tego. Jakiś problem? Coś nie pasi? To zapraszam do mnie, na jedenaste piętro, otworzę okno a potem mi powiesz, jak się leciało, a nie, przecież nie przeżyjesz, i dobrze. Bo wiecie - choć nie wiem, do kogo to mówię - nie od tego się ma przyjaciół, by nie można było im się zwierzyć, co nas dręczy. Nie, nie chodzi o to, żebym miał coś do nich, żeby coś mi nie pasowało, nie, bo problem jest inny. Raczej jedynie, że w danej chwili jestem w stanie pomyśleć tylko o jednej, dwóch osobach, do których mógłbym bez strachu i obaw się zwrócić, które by mnie na pewno wysłuchały, niekoniecznie pomogły, które po prostu wiedzą, jak mnie ugryźć. Tak, żebym uśmiechnął się dzięki nim, a nie dlatego, że szybko pomyślałem, żeby niepozornie udać, że to bez sensu jest, nieważne już, że się cieszę i jak to mi wgl nie pomogły...bezsens sięga wtedy zenitu.. Czy jestem zły? Niee...bardziej jest mi przykro, boli mnie to, coś... Coś, czego nie mogę nawet tu napisać, muszę się zobaczyć z kimś zawsze ważnym, oczywiście dla mnie. Zobaczyć, spotkać, pójść gdzieś, pochodzić, pogadać, spędzić czas i w ogóle to wszystko, do czego najprawdopodobniej nie dojdzie, z powodu jakiegoś, bo cośtam. Z powodu takiego, o którym najwidoczniej tylko ja wiem, albo i nie, ale to i tak, mało mi jeszcze, nie?...przykro mi.. Trzeba coś zrobić, że tak powiem, znowu nie mogę nic powiedzieć, napisać, co, co i jak... Mam tylko takie jedno wrażenie, ale co tam. No przecież kogo to, a przede wszystkim ja, obchodzę? Zwracam honor jedynie tym kilku osobom i im z całego serca dziękuję. Kurwa, znowu mi się telefon zawiesił, znowu muszę pisać od początku... Ostatecznie kończy się to tak, że mnie to niszczy, ba, już za późno... Tak, że jedna część mnie chce i próbuje starać się i  walczyć o wszystko i o nic, drugiej się obrywa, trzecia cierpi... A czwarta? Ten najczystszy ja, zaczyna się coraz bardziej i bardziej jąkać i zamykać w sobie. I nie ja jestem tu tym, tą osobą, która może coś zmienić, która jest w stanie coś zdziałać. Nie ja pozbędę się tego odczucia, wrażenia, nie ja zmienię ten fakt, że najwyrażniej żyję w świecie, w którym niewygodnie jest trzymać się z tymi, którzy są bardziej trudni, którzy mają problemy i są najbardziej problemowi, którzy mają inne, zupełnie inne, odmienne, czasem szczególne potrzeby. Nie ja...

#0xNie pierdol, KIBICUJ!!!

Osoby, które poczuły się urażone przekleństwem w tytule proszę o wybaczenie.

Jako, że jutro(środa) mam egzamin na prawo jazdy, chciałbym prosić wszystkich i każdego z osobna o dowolną formę wsparcia, zapewne mentalną - trzymajcie kciuki żeby mi się udało! Egzamin mam na 10:00, ale nie ważne, czy w trakcie, czy po fakcie, kibicować zawsze można. ;) Osobiście jestem nastawiony na zdanie, ale jednocześnie się boję, wystarczająco, by już teraz się źle czuć. Mam nadzieję, że na Ciebie - czytającą, bądź czytającego - mogę liczyć. :) Sama świadomość powinna mnie już podnieść na duchu.

#0x001D: So, so....damn it. A więc, ten, no....jak to było?

« nie chodzi o to, czy mnie zdradzisz, czy nie,
ale czy damy radę sobie z tym poradzić, czy nie (...) »

Jest plan, żeby coś napisać. Jest plan, ale ten plan nie ma początku. Tak samo, jak dziś. W szkole. Nagrywaliśmy film, no, taki na koniec szkoły, bo to już klasa maturalna. Zupełnie bez punktu zaczepienia, wszystko wymyślone znikąd, kamerzysta straszył nawet, że jak nie wiemy, co chcemy, to on sobie idzie. No ale dobra. Coś wyszło. Potem miał być WOS. Znalazła się grupka, która wymyśliła, że raczej nie idzie, a tak dokładnie to jadą w πzdu, urządzą gdzieś ognisko i będą kiełbaski. Pomysł dla mnie ciekawy, fajnie brzmi, a że mieli wolne miejsca w samochodzie, skusiłem się bez większego namysłu(właściwie, to wcale nie myślałem) i zabrałem z nimi. Straciłem około 15 zł. Trudno. Wróciłem z niezłą, tzw. πzdą i przespałem 4 godziny. Trudno. Obecnie żyję, zrobię sobie tylko herbatę i idę spać. Dobranoc.

#0x001C: Myśl.

W niedzielę miałem jazdy. Jak wszyscy pewnie wiemy, warunki były straszne. Umówiony byłem na 8:00, ale pod mój dom podjechali dopiero o 9:00...

#0x001B: "Never say `never`.", they said. So that's wrong, when I say "NEVER give up.", right? ...

Whatever I said last, we can say its a
 

bullshit. 
 

For I know myself a little,
I will still fight.

.

..

...

Or, at least, just try to fight.

I never know what I do, I never understand what I do. 

I think it's your turn.

#0xERROR

I

kurwa

 

GIVE UP. 

:c

#0x001A: Fucked up sth, that is, still looped...

3.12.2013, 22:53 @MC1206 clock: started writing.

KURWA, ZNOWU. Nie wiem, nie umiem nic z tym zrobić. Znowu zjebałem, a najgorsze jest to, że zaczynam się poddawać i tracić chęci do życia. Jeszcze gorsze jest to, że robię tyle błędów, tak bardzo źle mi wszystko chyba wychodzi, że zgubiłem gdzieś sens mówienia `przepraszam`, po prostu za często i wydaje mi się to już nic w moich ustach nie znaczyć. Specjalnie to już nawet nie oczekuję wybaczenia, z każdym czynem czuję się gorzej niżbym mógł to określić słowami, ale próbuję jakoś przebłagać, staram się, walczę, bo naprawdę mi zależy. Trochę czuję, jakby ktoś po części chciał, żebym się czuł z tym okropnie, co jest przykre....jakby ktoś chciał zniszczyć, jakby `to wszystko` nagle zupełnie nic nie znaczyło... ale starczy mi już tego noo...

5.12.2013: retry.