#0x0020: Sylwester? Nowy rok? ...

Taa...nie rozumiem kurwa o czym mowa. Nie dość, że mgła, to zadymili tak, że nawet gówna nie widać. Jaka widoczność jest normalnie - każdy wie. A teraz? Teraz, to ledwo udało mi się to uchwycić na zdjęciu. I znowu trzeba będzie pamiętać o innych liczbach, ledwo co się przyzwyczaiłem, szlag. Oglądało się to film...eh, wszystko denne, ciekawiej już by było nauczyć się latać, w końcu to jedenaste piętro, ale pod warunkiem, że podstawiliby na dole poduszkę powietrzną, życie mi jeszcze takie niemiłe nie jest i raczej nigdy nie będzie...tylko zawsze chciałem tak dłużej pospadać, poczuć ten przypływ adrenaliny...i radości: "Ja chcę jeszcze raz!" :D
Szampan...bleh, alkohol. Wolałbym już Piccolo, przynajmniej mocniej kopie, a nie szkodzi. Czemu znowu jestem tu, a nie na jakiejś imprezie, z najlepszymi? Co ja źle zrobiłem, za co to, czemu? CZEMU? KURWA CZEMU? CZEMU NIKT O MNIE NIE POMYŚLAŁ?...kiedy ja codziennie myślę o wszystkich, chociaż mam problemy i ktoś powie, że one sensu mogą nie mieć... Tak, pytałem się, ale co to za przyjemność, wciskać się do kogoś, po co, żebym z łaski został przyjęty, gdy chciałbym tak szczerze... Ja nie chcę tu być. Chcę być tam, gdzie czuję się dobrze, gdzie jestem wśród swoich, gdzie jest mi jak w domu...hmm, dziwne, którego nie mam. Wyobrażenie o tym, że wspaniale się wszyscy bawią beze mnie nie daje mi spokoju. Jakbym wcale potrzebny nie był, wcale nie istniał. Eh...
Co mnie pocieszyło?... Wyjście na dwór, radocha przez 60 sekund z odpalenia racy...to na tyle. Żadnych kupnych fajerwerków, nic kasy wydane, nie to, co kiedyś...race? Nie moje zapasy.
Chciałbym to wszystko nadrobić...

...i pomyśleć czasem, że do szczęścia potrzeba mi tak niewiele, a tak bardzo, przy obecnej "rzeczywistości", staje się dla mnie nieosiągalne i ucieka, coraz bardziej i bardziej...