Nie, nie mogłem tak po prostu odpuścić, próbowałem walczyć.. Teraz się okazuje, że jej "psiapsia" miała zbyt duży wpływ na nią i to zniszczyła. .______.
Nie było mi łatwo, mimo kasy ze stypendium, mimo wszystkiego...co ja pierdolę, byłem sam. Ludzie mną pomiatali, a ja już nie miałem komu zaufać.. Nie pamiętam, ile razy płakałem, jak bardzo cierpiałem... Zacząłem wynajdywać jakiś powód i go znalazłem, by się wkurzyć. Złość jest o tyle lepsza, że można się nią żywić, smutek tylko przygnębia. Ale jak tylko pomyślę, że jakiś debil miał być lepszy ode mnie?!...fakt, że z dziewczynami jeszcze nie umiałem w stu procentach rozmawiać, ale...po prostu mam względnie wysoką samoocenę, straciła kogoś, kogo już nie znajdzie nigdzie indziej. Najgorszy był dzień, w którym wracając do domu, na oczach matki padłem w ryku z nóg na ziemię...nie chciałem żyć, cierpiałem tak bardzo, nie mogłem już na następny dzień ani żaden nawet spojrzeć jej w oczy, te, w których się zakochałem, nie mogłem już....przecież, zapomnieć...nic co we mnie nawet nie było w stanie tego słowa przetrawić, po prostu nie dało się tak po prostu. Jeździłem rowerem w różne miejsca, wkoło po mieście, generalnie lubię jeździć rowerem. 6 grudnia 2012, uroczyste zaświecenie choinki na rynku...widziałem ich, ten idiota zamiast ją pocałować jak będą zapalać te wszystkie lampki to lampił się na tą pierdoloną choinkę jakby była ważniejsza... Mówiłem, straciła fajnego chłopaka. Nadal nie mogłem pogodzić się z faktem, że to nie ja, nie wiem, czy teraz też się jeszcze przypadkiem z tym nie pogodziłem.
W styczniu z kasy ze stypendium tak jakoś kupiłem sobie 1-litrową butlę whisky Jack'a Daniels'a. Czasami do zestawu kupiłem wielką pepsi i spędzałem samotnie wieczory przy komputerze, razem z whisky z colą//pepsi//, bo lekko pod wpływem było mi weselej... Jak znalazłem potem paragon, okazało się, że w cały miesiąc opróżniłem do dna. W ogóle, zaczynały mi smakować wszystkie piwa, nieważne jakie i niezależnie od marki, choć głupi nie byłem, żeby kupować byleca za mniej niż 3 złote...
Od tego całego zamieszania minęło wtedy koło 3-4 miesiące. Nadal o niej myślałem i chyba nie trudno mnie z tym zrozumieć. Potrafiłbym jej wybaczyć tą całą zdradę, cały ten "syf"... Po prostu, łatwo mi nie było, ale musiałem i już nawet zaczynałem się przyzwyczajać.
Pewnego razu poszedłem do osoby, koleżanki, którą niespecjalnie lubię. Właściwie to nie wiem, czy sam przyszedłem, czy jak ja się tam znalazłem, ale fakt, faktem, że byłem u niej. Dziewczyna młoda, zdziecinniała, rozpieszczona i nieogarnięta, uzależniona od internetu, facebooka i innych "nowości"...miała konto na asku[ask.fm] i wymyśliła, że da mnie w odpowiedzi jako wideo...następnie zostałem naciągnięty na założenie tam konta i nie wiem, jak to się stało, ale poznałem wtedy bardzo ciekawą osobę, która zmieniła coś w moim życiu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz