#0x000C: `Think I'm happier now.`

Dni bywają dziwne. Ale **** jest dobrze!...tylko ten zmienny nastrój, te huśtawki... Staram się nie myśleć. Staram się nie przejmować. STARAM SIĘ NIE MYŚLEĆ I NIE PRZEJMOWAĆ. NIEPOTRZEBNIE. Mówię "chyba", ale nawet jakbym tego nie napisał to też nie kłamię, daję radę. Tylko, co tu pisać...

Wchodzę, z myślą, że coś napiszę. Nowy post. Tytuł...kurde, który to już? Muszę wrócić i sprawdzić...aaa, teraz 0x000C, liczę na palcach, dwunasty, już myślałem, że trzynasty...nie wiem, czemu. Otwieram "post bez tytułu". Wpisuję tytuł. Piszę.

Wrócił mi apetyt na słodycze. Tak bardzo wrócił, że aż przesadziłem. W ciągu dnia zacząłem i na dniu muszę skończyć, nie chcę być chory. Starczy mi tego, starczy mi zmartwień i problemów. Muszę wrócić do "starego, dobrego siebie".

Ten dzień...ten dzień był dobry. Może i straciłem potem humor...ale muszę z powrotem odnaleźć mój optymizm, który zgubiłem. Spełniło się moje malutkie marzenie. Po tak długim dla mnie czasie, spotkałem się z jedną z tych osób, za które oddałbym życie, spotkałem się z nią. Nie pamiętam, kiedy ostatni raz się tak cieszyłem. Byłem jak dziecko. Dosłownie. Nie potrafiłem się specjalnie skupić, ale starałem się wszystko usłyszeć, wysłuchać, o czym rozmawialiśmy, po prostu tak bardzo się cieszyłem. I znowu nie wiem, co więcej powiedzieć, napisać. Sam też nie wiedziałem, czy mam co powiedzieć, o czym porozmawiać...przy niej zawsze nic się nie liczy, tak mało się u mnie dzieje, tak zupełnie nie mam już problemów. S., dziękuję Ci.
Choć jest jeszcze wiele rzeczy, których nie rozumiem. Staram się, ale to do mnie nie dociera, zwykle chodzi o błahe sprawy, w stylu, czemu mi nie dasz linka...przecież sam sobie go mogę wziąć, ale nie, poczekam, nie zrobię tego. Powstrzymam swoją dociekliwość, upartość, zgodzę się na jej, znaczy - Twoją wolę. Nie mogę taki być.
:)

Cieszę się. Naprawdę się cieszę. Naprawdę się cieszę, że zaprosiłem na studniówkę Ciebie, a nie kogokolwiek innego. (Nawet mógłbym to ująć tak, że jestem dumny, zadowolony z tego.) Bez sensu tylko, że powiedziałem, że na 99%...przecież nie zmienię Ciebie dla nikogo. Powinienem od razu Cię oficjalnie zaprosić. Muszę o tym pamiętać.

I jeszcze o czymś. Ale to nie ucieknie, a studniówka może.

Czy coś jeszcze? Jest mi łatwiej. Dążę w takiej nadziei. Ostatecznie nie wiem, ale PIERDOLIĆ MOJĄ NIEWIEDZĘ I NIEPEWNOŚĆ. :D

nooo....

So what..?

`Back to normal.`