Moja najlepsza przyjaciółka wyjechała na sporą część wakacji. Wiem jedno, tęskniłem, ale dawałem sobie radę jakoś. W ogóle, dostałem się na projekt unijny ze starostwa, więc odbywałem miesięczny staż w jakiejś firmie. Szczerze? Opierdalałem się na całego i dostałem za to kasę, czegóż chcieć więcej? :D
Przy okazji wakacji, nagle wyszło, że zaczęła budować się przyjaźń między mną, a przyjaciółką S., G. Cieszyłem się o tyle i cieszę, bo zwykle z czyimiś znajomymi się nie dogadywałem ani trochę, tu było zupełnie inaczej. Poznałem równie sympatyczną osobę. :3 I tak jakoś się złożyło, bo miałem jeszcze trochę problem z przeszłością. G. stała się jedyną osobą, której wszystko na ten temat opowiedziałem, w miarę spokojnie i dzięki temu poczułem, że już nie muszę, nie mam potrzeby więcej o tym mówić, pozbyłem się kamienia wiszącego na sercu. Potem już trudno było mi przywołać to samo, co mówiłem, jakby zostało to wymazane. Już się tym nie przejmuję, ciągnę dalej, żyję dalej. Dziękuję. Spędziliśmy wspólnie jakąś część wakacji, choć i tak zawsze brakowało mi jeszcze jednej osoby... Ku memu ucieszeniu, S. bywała kilka razy z powrotem w domu i mogliśmy się spotkać i starałem się, żeby mi to jakoś wystarczało, żeby najefektywniej wykorzystać chwilę...chyba nie do końca mi to wychodziło, chciałem trochę więcej, ale wiedziałem, że nie mogę przesadzać, nie tylko ja istnieję na tym świecie. Po prostu tęskniłem cały czas...zresztą ciągle tęsknię, ale wiem, że muszę trochę podejść do tego z dystansem, bo przez to może coś źle wyjść.
W ogóle, jeszcze przed wakacjami, w maju, miałem szkolne praktyki w zakładzie pracy, które odbywałem w Jeremiasie. I jakoś tak pewnego dnia mnie natchnęło, a nadchodziły imieniny S., wymyśliłem, że zrobię dla niej coś specjalnego. Hobbystycznie zajmuję się elektroniką i potrafię różne rzeczy wykonać...zrobiłem jej taki fajny napis...pierwsza taka rzecz, tak bardzo dopracowana, tak bardzo od serca i z sercem zrobiona. Szkoda tylko, że nie mogłem zobaczyć jej pierwszej reakcji, ale musiała się ucieszyć i jednocześnie nieco zdziwić :) Nie wiem tylko, jak obecnie toczą się jego losy, trochę szkoda by było, jeśli by leżał gdzieś w zakamarkach.
W wakacje wyjechałem, wraz z tatą i(niestety) bratem do rodziny w Gdańsku i szczerze, od roku 2009, jeśli był on rokiem, w którym miałem najlepsze wakacje, te teraz były jednymi z lepszych, choć to i tak już nie to samo. Tak dziwnie, bo przestajemy się wszyscy nawzajem rozumieć, dogadywać, każdy zaczyna mieć swoje życie, a przyjeżdżając tam zawsze chciałem spędzić ten czas z tą częścią rodziny, którą widzę raz na rok, właśnie w wakacje.
Raz przyjechałem do Poznania, bo "młodszy syn dziewczyny mojego taty" chciał, żebym z nim pojechał spotkać się z jakąś dziewczyną wyczajoną przez niego w internecie. Nocowaliśmy u niej. Przez ten czas układało mi się z nią lepiej niż mu, on schował się gdzieś w naszym cieniu, był zbędnym dodatkiem. Nie wiem czemu, opowiedziałem jej dużo o sobie, o swoim życiu, rzeczy, których normalnie bym nie powiedział na pierwszym spotkaniu...tak jakoś dziwnie się dogadywaliśmy. Haczyk był tu, że on stworzył fałszywą osobowość, a ona o tym nie wiedziała i ja miałem w tym uczestniczyć...przemyślałem wszystko i rankiem następnego dnia wyjaśniłem jej, jak wygląda rzeczywistość, nie chciałem jej oszukiwać, a tak jakoś dobrze się nam rozmawiało, więc...(...). Młodego "straciłem", jeżeli można to tak nazwać, bo tak naprawdę nigdy nie przywiązywałem do niego wagi, nie był moim kolegą ani członkiem rodziny tylko kimś, z kim rozmawiałem, spędzałem czas...nie uważałem tego za przyjaźń, choć czasem rozmawialiśmy też na bardziej poważne tematy. W tym roku strzeliło mu 13 lat, a aktualnie ostatecznie się na mnie obraził..trudno. Z dziewczyną mam kontakt tak "pi razy oko", czyli raz na ruski rok, czyli - prawie w ogóle, nie pamiętam, kiedy ostatnio rozmawialiśmy przez telefon. Na początku mi zależało, ale jakiekolwiek związki na odległość, gdzie nie mogę zwyczajnie wyjść z domu i zobaczyć drugiej osoby, nie są dla mnie.
Było to w przedostatnim tygodniu wakacji, jeśli dobrze pamiętam, lub przed-przedostatnim. Zresztą, to nie ma chyba znaczenia, było to było.
Z wakacji pamiętam jeden dzień, który przejdzie do historii..ale to pozostanie moją słodką tajemnicą. ;>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz