Nie wiem. Miałem pisać o jakichś problemach. Mogłem też napisać o swojej najważniejszej decyzji, jakiej dokonałem. Nie chcę już o tym myśleć, nie chcę do tego wracać, to było, trzeba zacząć od nowa. Mam mieszane - ambiwalentne uczucia... Rozmyślanie nad przeszłością będzie bez sensu. Teraz czuję, że jest nieco lepiej, i powinno być jeszcze lepiej, coraz lepiej. Potrzebuję tylko wsparcia od swych przyjaciół, bo może być mi czasem trudno. Głupio i dziwnie byłoby o to prosić, ale z drugiej strony bez sensu myślę, że tego nie będzie. Znają mnie, mogę na nich liczyć, nie muszę nawet nic mówić. Wystarczy, że się z nimi spotkam, to już się czuję lepiej. Niepotrzebnie szukam dziury tam, gdzie jej zwykle nie ma i to jest mój największy błąd. Ale boję się ich stracić.
Tęsknię za Wami. Nawet...już nawet w chwili, gdy musimy się pożegnać i iść do swoich domów, gdy następny dzień się zbliża. Nigdy nie chcę iść, nigdy nie chcę, żeby któreś z Was musiało już iść, nie chcę, by dzień się kończył...
S., dawno Cię nie widziałem, dawno się nie spotkaliśmy i nie spędziliśmy razem kilku chwil. Brakuje mi tego, brakuje mi naszych rozmów, brakuje mi Ciebie. Z całego, szczerego serca. Tęsknię, bardzo. Naprawdę. ♥
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz