Droga N.,
Nadal zupełnie nie rozumiem, jak to się stało, że nasze drogi się spotkały. Nawet nie wierzyłem, kompletnie, że po umówieniu pierwszego naszego spotkania rzeczywiście do niego dojdzie. Jestem nieufny wobec ludzi, bo życie w dość krótkim czasie nauczyło mnie, że ten świat, to nie mój świat - bo gdyby był mój, byłoby idealnie, a nie jest - więc mam być uważny w każdej milisekundzie i nie dać się skurwielom, nie dać się omamić. W ogóle, udało mi się wtedy namówić, żeby tata mnie zawiózł samochodem...była wtedy sroga zima, a gdy ja dotarłem i próbowaliśmy się odnaleźć, odmarzały mi palce. Pamiętam, próbowałaś mnie naprowadzić, ale dopóki nie wyszłaś na zewnątrz, byśmy się nie odnaleźli. Ja tak jakoś specjalnie na środku zaśnieżonej ulicy sobie stanąłem, mało co tędy jeździło, trochę jak taki debil, nie wiem, co mnie wtedy wzięło, chyba po prostu się cieszyłem. Dzień ten spędziliśmy u Ciebie, a właściwie w domu u Twojej siostry, rozmawiając cały czas i siedząc w małym pokoiku z dwoma łóżkami, ewentualnie grzejąc się przy kaloryferze, pamiętam, jak bardzo zimno wtedy było. Jeszcze pies szczekał na moje buty..potem mówiłaś też, że i na gitarę, bo coś chyba próbowałem zagrać.. Wracałem późniejszym autobusem niż chciałem, bo tak się zagadaliśmy i zasiedzieliśmy, że tamten przegapiłem.
Jakoś tak dość szybko zbliżyliśmy się do siebie. I choć już nie jest tak, jak przedtem i trochę głupio, że tak wyszło, nie myślę nawet, bym miał żałować tego czasu spędzonego z Tobą, tych chwil, czasem nawet magicznych, nie wiem, po prostu wspólnych. Wiem, że już tak często ze sobą nie rozmawiamy, ale wiem też, że to, co zbudowaliśmy, nie runie. Jesteś moją przyjaciółką i choć nie zawsze potrafię pamiętać o Tobie, nigdy Cię z pamięci nie wymażę. Jesteś jedną z niewielu osób, z którymi mam tak dobry kontakt, mimo tego, że tak rzadko ze sobą piszemy, osobą, której mogę śmiało pomarudzić o wszystkim i się nie obawiać, że dziwnie na mnie zareagujesz lub dasz mi do zrozumienia, że nie masz ochoty tego słuchać, że mam skończyć.
Nie wiem, cóż jeszcze powiedzieć. Dziękuję Ci za wszystko. Dziękuję, bo dzięki Tobie się odnalazłem. Dziękuję.
Bywaj zdrów, moja droga.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz