czwartek, 24 października 2013

#0x000D: Strange memory of a strange dream.

«Ta cisza, że nie pisałem...
...i nie było nic nowego...
...to była tylko cisza przed burzą.»

~~~

Dziś...dziś miałem sen. I dziwne, pamiętam go. Moje sny są jakieś takie dziwne, bo w chwili, gdy się coś dzieje, możesz zaraz być zupełnie gdzie indziej, lub być zupełnie kimś innym, lub nagle zaczynasz szukać czegokolwiek, w co możesz się ubrać i oczywiście nie znajdujesz, i...latasz po całej wygenerowanej scenografii zupełnie...nagi? Taak. Tego typu snów nienawidzę, ale miewałem je ostatnio jedynie, gdy byłem dużo młodszy.

Dzisiejszy sen, nie pamiętam, jak i kiedy się zaczął.

• • •

Jestem, widzę, widzę otoczenie, widzę z perspektywy pierwszej osoby, czuję...tak, to ja. Jestem gdzieś...to miejsce trochę przypomina jedną z ulic mojego miasta, być może ul. B. Chrobrego, przy przystanku autobusowym. Czemu tam jestem? Nie wiem, nawet o tym nie myślę. Tylko, co ja robię? Czemu... Stoję, w ręku mam nożyczki, jestem w pobliżu kosza na śmieci.. Odcinam sobie grzywkę. Po całości. Dużą jej część. Czuję złość, powierzchownie... Kępy włosów garściami wrzucam do śmietnika, patrząc na nie takim specyficznym wzrokiem, jakby nie do opisania... Jakby coś sterowało mną... Patrzę, jak wrzucam, kurde, dużo tego. Lekko połyskujący brąz, tak, to mój kolor włosów. Żal, staram się go nie odczuwać.. W głębi...coś... Smutek, cichy, wyszeptany krzyk, wiem, mogę tego żałować.. Chyba żałuję, ale staram się o tym nie myśleć. Chciałem tego, chyba... Prawdopodobnie tak miało być. Nie wiem...zupełnie przecież o tym nie myślę.

•

«Nagle nic. Zabrakło tuszu w drukarce na wydrukowanie scenariusza, taśmy w kamerze do nagrania filmu, energii do zasilenia komputerów generujących przestrzeń, przestały działać...a nie, przecież tylko się restartują, tam w kamerze zmieniają taśmę, a w drukarce uzupełniają tusz...»

•

Jestem, znowu. Widzę trochę inaczej przez moment, jakby obserwator, ale za chwilę to znowu ja. Jestem...nie. Nie tylko ja tu występuję. Hmm, to miejsce...miejsce przypomina boisko. Duży obszar trawiasty. Jest nas grupa młodych ludzi, nie jestem tylko sam, ja. Część z "nas", w tym ja, siedzi, jakby, na trawie. Druga część stoi, pochyla się nad nami. Pochylają się trochę w sposób, jakby mieli zaraz rozpocząć rozgrywkę w rugby. Nie. To nie to. Wszyscy jesteśmy jakoś ubrani, trochę jakby na w-f, ale nie wiem, bo jako obserwator zauważyłem jedynie t-shirty. Nikt nie ma na sobie nic ciemnego. My siedzimy, a oni się nad nami pochylają.. "Kurde, o co chodzi?" ...
Nagle już wiem. Coś żują. Wypluwają to na nas. Przeżuwają. Jakaś masa...masa przypominająca przeżutą bułkę. Miała pewnie na mnie spaść. Kurde, jakim cudem, dużo tego, przybywa... Nie spadła. Spadła obok. Patrzę na nią...taka mała kupka czegoś. I...
I nagle...pomysł. Chyba zaczynam kontrolować sytuację. Mogę myśleć...pomysł. A gdyby tak... Jakoś bez zastanowienia biorę tego garść... Garść "masy" i używam tego przeciwko "nim". Taak, nie mogłem nic lepszego wymyślić. Perfidnie, na złość, czochram krótkie włosy tego, który nade mną stoi, wcierając tym samym to "coś" mu we włosy...paskudząc górną część jego głowy...łba...nie wiem, czy paskudnego, nawet twarzy nie widziałem. I nagle...nagle wszyscy zaczynają robić to samo, tak jak mogą, choć "oni" próbują się przed tym ustrzec. Robi się bałagan, burda, przepychanka. Chyba dziwne, bo mnie najmniej się dzieje. Ale...naprawdę fajna przepychanka, fajny bałagan, fajna burda..."zabawa".
•
Idę. Jestem w jakimś pomieszczeniu. Obok mnie jest ktoś jeszcze. Chłopak. Idziemy razem. Mówię coś. Rozmawiamy. Chyba... Blee, jestem ubabrany po łokcie w tej dziwnej masie. Chyba wygraliśmy. Idziemy gdzieś, widzę zlew, umywalkę. Idziemy się umyć. Nie wiem, chyba nie mam koszulki, bo jej nie czuję, a nie zauważam rękawów. Oboje jesteśmy zadowoleni, radośni. W ogóle, nie tylko my, bo jesteśmy całą grupą. Myślę lub rozmawiam, "Ehh, muszę ręce całe umyć, ale...co tam, pomyśleć co tamci mają...haha :D" Pozytywne nastawienie...chyba aż nim tryskam. Podchodzę do zlewu, odkręcam wodę, czyszczę się. Chyba dalej rozmawiamy. Mija dłuższa chwila. Nie wiem, czy to lustro tam było, ale patrzę teraz w nie, widzę "siebie", przyglądam się, kurde...

•
«Ten obraz momentalnie zmienił rzeczywistość. Nie, nie tą w śnie. Tą moją, prawdziwą.»
•
 
«To, co widzę, kogo widzę... Jeszcze teraz nie wierzę. Jak to opisać? Kurde.
Chłopak. Włosy w kolorze głębokiej czerni, sięgające jeszcze poniżej ramion, gdzieś około piersi, długie, proste. Fryzura, jakby stworzył ją najdroższy fryzjer na świecie, artysta. Nie ma przedziałka. Jest fantazyjna grzywka, postrzępiona, skierowana w prawo. Włosy na samej głowie podobnie, nie są przylizane, są pełne objętości, niespecjalnie wydają się długie, szkoda byłoby założyć czapkę na nie, bo wszystko jest swego rodzaju artystycznym nieładem. Włosy opadające na ramiona, ich końcówki, też nie są równe. Wszystko doprowadzone do perfekcji. Widok...widok trochę pewnie, jak z anime. Zastanawiam się jedynie, "Tylko...tylko jak to? Przecież pamiętam, jak stojąc gdzieś, obcinałem sobie grzywkę...a przecież tu ona jest...ehh." Wyglądało to na to, jakbym z tą samą świadomością uczestniczył w dwóch, różnych snach(...).
W każdym razie, widzę super gościa. Przystojniak, na swój sposób. Fryzurą jaram się jak królik sałatą. Widzę właściwie siebie, takiego, jak miałbym wyglądać. Jak chciałbym wyglądać. To mi już nie da spokoju. W tym momencie sen się urywa...»
• • •

Nie wiem. Może to miał być już koniec, a może coś sprawiło, że się urwał. Może to był budzik..ehh, nie wiem. Gdy ostatecznie wstałem dziś około siódmej, pamiętałem właśnie to, co wyżej. W głowie miałem ciągle ten widok, nadal go mam. Chciałbym umieć to narysować, ale nie potrafię. Trudno. W każdym razie, wiem jedno...

Poświęcę się i zrobię to.. Być może będzie wymagało to kilku udziwnień.
Ten jeden raz przefarbować tą szopę.
I pewnie będę musiał zainwestować w prostownicę..
Cholernie dbać o swoje włosy.
A mówiąc krócej i ogólnie, 
w sprawach głowy i fryzury, będę musiał być trochę, jak dziewczyna,
nauczyć się tego, co one mają od zawsze opanowane. :P
To znaczy...
  
 
 
 
Od dziś zapuszczam włosy. ^^

1 komentarz:

  1. Ale sen... Wolę nie wiedzieć co robiłeś przed spaniem :D
    Powodzenia z zapuszczaniem włosów! Cały czas walczę z pozostałościami grzywki, więc wiem jak ciężka to walka.

    OdpowiedzUsuń